بازتاب (( امثال سائره ي قرآن )) در (( امثال منظوم فارسي ))

امثال و حكم ، كهن ترین شاخه ی ادبیات است مثل های ایزوپ یونانی و امثال سلیمان بن داوود قدمتی هزاران ساله دارند؛ براساس همین دیرینگی ، بهترین ابزار برای كالبد شكافی سلوك اجتماعی و خیابات دینی ، علمی ، فرهنگی و سیاسی مردمان گذشته اند و آش نایی دقیقی با امثال و حكم هر ملتی، راه را بر شناخت شئون گوناگون زندگی آن ملت درگذشته و حال هموارتر می كند قرآن مجید نیز كه دربردارنده ی همه ی زیبایی های ادبی است، با نخستین تلالو خود، به گونه های مختلف در سخن شیرین فارسی جلوه كرده است و مشربی حیات بخشی و هنر آفرین برای ایرانیان اهل ذوق و ادب و دانایی شده است. از جمله مهم ترین اشكال سخن فارسی كه آیات قرآن در آن متجلی گردیده است، و حكم فارسی منظوم است كه به امثال سائره ی قرآن متمثل شده اند از این رهگذار، آیات قرآن كریم ، به اطوار گوناگون ، در اندیشه، شعر و سخن شاعران شیرین سخن ، تاثیر گذارده و روح و جان شعر پارسی را طربناك و تابناك كرده أسست. درمقاله ی حاضر به روش مقایسه ی «مثل با مثل»، به چگونگی و بازشماری بازتاب برخی آیات شریفه ی قرآنی كه جنبه ی متال پیدا كرده اند ، در تعدادی از ابیات شاعران برجسته ی : فارسی كه به عنوان مثل رایج در كتب امثال و حكم آمده، پرداخته شده است .