كاربرد روش PSBI جهت تحليل فراواني منطقه اي سيلاب در حوزه هاي آبخيز استان مازندران

وش های تحلیل منطقه ای طیف گسترده ای از مطالعات هیدرولوژیكی است، كه جهت رفع مشكل حوزه های بدون آمار و برآورد منطقه ای متغیرهای هیدرولوژیكی در نقاط بدون داده توسعه یافته اند. كاربرد روش درون یابی بر پایه ی فضای فیزیوگرافی (PSBI)،در بسیاری از جنبه های هیدرولوژیكی بسیار نوپا است. در این مطالعه اطلاعات هیدرولوژیكی، اقلیمی و فیزیوگرافی 38 حوزه آبخیز اس تان مازندران تهیه گردید و از روش PSBI جهت برآوردهای منطقه ای سیلاب براساس دوره های بازگشت 50،20،10 و 100 سال استفاده شد. طراحی فضای فیزیوگرافی با استفاده از متغیرهای ژئومورفوكلیماتیك مؤثر بر سیلاب و روش تجزیه مؤلفه های اصلی انجام شد. در تمام دورههای بازگشت مدل نمائی، بعنوان بهترین مدل نیم تغییرنما انتخاب گردید و از روش های درون یابی كریجینگ معمولی، كریجینگ ساده و IDW جهت برآوردهای منطقه ای استفاده شد. ارزیابی عملكرد برآوردهای منطقه ای با استفاده از روش ارزیابی متقابل جك نایف و پنج شاخص آماری BIAS،RMSEr ،RMSE ،BIASr و NASH انجام شد. براساس نتایج بدست آمده، عملكرد شاخص های ارزیابی در تمامی دوره های بازگشت رضایت بخش برآورد گردید كه نشان دهنده ی پیش بینی های دقیق و قابل قبول سیلاب در حوزه های بدون آمار می باشد. بر همین اساس روش كریجینگ معمولی بهترین عملكرد را نسبت به روش كریجینگ ساده و IDW ارائه میدهد و كیفیت برآوردهای منطقه ای با افزایش دوره بازگشت براساس نتایج دو شاخص BIASr و RMSEr بهبود مییابد. این نتایج نشان داد كاربرد روش PSBI رویكردی مؤثر و كارآمد جهت تحلیل فراوانی منطقه ای سیلاب است.