تاثيرمعماري اسلامي بر پيشگيري از جرم

معماري یكی از مولفه هاي فرهنگ است. معماري ظرف انسان هاست و هنري است كه نظم وترتیب را با به كارگیري اصول هندسی و زیبایی شناختی ازمیان آشفتگی به وجود می آورد. معماري پلی است میان نیازهاي مادي و معنوي انسان ها و هنر طراحی، ساخت، ارائه و نگه داري، ترمیم و بازسازي فضاهاي زیستی مورد نیاز انسان ها می باشد. گسترش پدیده شهرنشینی، دگرگونی محیط انسانی و توجه خاص به عوامل اجتماعی و اقتصادي نیاز به امنیت را در جامعه ي كنونی بیش از پیش مهم می سازد. یكی از ابعاد ایجاد امنیت و پیشگیري از جرائم توجه به معماري و شهرسازي است. معماري و شهرسازي نقش موثري بر میزان وقوع جرائم علیه اشخاص، اموال و مالكیت افراد و آسایش عمومی دارد. معماري به شكل اصولی و كارآمد می تواند با بالا بردن خطر ارتكاب جرم براي مرتكب و مجبور كردن وي جهت افزایش تلاش براي ارتكاب جرم و افزایش هزینه ي ارتكاب جرم در كاهش وقوع آن موثر باشد. یكی از عوامل موثر در وقوع جرم محیط زندگی است و بررسی موضوعاتی همچون نحوه ي معماري و چگونگی شهرسازي با اصول اسلامی مبین تاثیر گذاري محیط بر بزهكاري است. مهم ترین جنبه ها و اصول معماري اسلامی كه ارتباط تنگاتنگی با جرم دارند را می توان به نیارش، محرمیت و درون گرایی، مصالح ساختمانی، رنگ ها، كاربري هاي مفید در این معماري، ایجاد وحدت رویه، نظارت، پیش فضاها و مركزیت داشتن ساختمان هاي مذهبی در سطح شهر دانست.