بررسي تاثير محيط سولفاته بر مقاومت فشاري بتن هاي حاوي متاكائولن

یكی از عوامل مخرب تاثیر گذار بر مقاومت فشاری بتن، حمله سولفات ها به آن می باشد. از آنجایی كه بسیاری از آب ها همچون آب دریا و لایه های خاك زیرزمینی، محیط هایی سولفاته هستند بررسی این محیط بر روی خواص مكانیكی بتن توجه محققین را به خود جلب نموده است. متاكائولن به عنوان یك پوزولان طبیعی توانمند كه در سال های اخیر در برخی از كشورها جزئی از طرح اختلاط بتن شده است باعث بهبود خصوصیات مكانیكی و دوام بتن می گردد. به منظور بررسی تاثیر محیط سولفاته بر مقاومت فشاری بتن حاوی متاكائولن، یك سری مطالعات آزمایشگاهی انجام پذیرفته است. در این تحقیق، از سنگدانه شكسته، سیمان پرتلند نوع II، فوق روان كننده، پودر متاكائولن، آب، سولفات منیزیم و سولفات سدیم استفاده شده است. متاكائولن با درصدهای وزنی 5 و 10 و 15 جایگزین سیمان گردید و بدین ترتیب نمونه های حاوی متاكائولن و شاهد ساخته شدند. طرح اختلاط بتن بر اساس ACI طراحی گردید و نسبت آب به سیمان در طرح ها ثابت در نظر گرفته شد. در این تحقیق برای ساخت نمونه ها از قالب های مكعبی 10*10*10 سانتیمتر استفاده شده است. مقاومت فشاری نمونه ها در سنین 7 و 28 و 54 و 91 روزه پس از قرار گرفتن در محیط سولفاته مورد ازمایش قرار گرفتند. آزمایش ها بر روی نمونه ها در دو حالت بدون عمل آوری و عمل آوری 3 و 7 روزه انجام گردید. همچنین درصد جذب آب و وزن مخصوص نمونه ها نیز تعیین گردیدند. بر اساس نتایج به دست آمده، وجود متاكائولن در بتن علاوه بر كاهش میزان جذب آب، باعث افزایش مقاومت بتن در برابر حمله سولفات ها می گردد. نقش عمل آوری در بتن های حاوی متاكوئولن نیز در مقاومت فشاری این نموته ها حائز اهمیت است. همچنین نمودارهای مربوطه ترسیم و حالت بهینه نیز تعیین گردیده است.