رابطه التزام عملي به اعتقادات اسلامي و اعتماد در روابط دانشجويان دختر و پسر دانشگاه ملاير

سلامت اخلاقی به عنوان یكی از ابعاد سلامتی در كنار و یا در ارتباط با سلامت جسمانی، روانی و اجتماعی مورد بررسی قرار میگیرد. بر همین اساسی، مقالهٔ حاضر به بررسی روانشناختی رابطهٔ دینداری و اعتماد در روابط بین فردی پرداخته است. پژوهش حاضراز نوع تحقیقات توصیفی همبستگی است. جامعه اماری شامل كلیه ی دانشجویان دانشكده ادبیات دانشگاه ملایر در سال تحصیلی ۹۵-۱۳۹۴ بود و نمونه انتخابی ۱۰۰ نفر تعیین شد. ابزارهای مورد استفاده شامل مقیاس خودسنجی التزام عملی به اعتقادات اسلامی و اعتماد در روابط بین فردی است. جهت تحلیل داده ها از امار توصیفی ( محاسبه میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی (همبستگی پیرسون و رگرسیون همزمان) استفاده شد. نتایج نشان داد كه بین التزام عملی به اعتقادات و پیش بینی پذیری در اعتماد و قابلیت اعتماد رابطه وجود ندارد. و فرضیه ی پژوهشی بین التزام عملی به اعتقادات و وفاداری در اعتماد تایید شد. یعنی بین پایبندی به اصول دینی و اخلاقی با وفاداری رابطه وجود دار