پيش بيني اختلالات رفتاري كودكان بر اساس سبك هاي دلبستگي و فرزندپروري والدين

هدف: اغلب اختلالات و ناسازگاري هاي رفتاري پس از دوران كودكي ناشي از كمبود توجه به دوران حساس كودكي و عدم هدايت صحيح در روند رشد و تكامل است. پژوهش حاضر با هدف پيش بيني اختلالات رفتاري كودكان بر اساس سبك هاي دلبستگي و فرزندپروري والدين انجام شد. روش: اين پژوهش از نوع توصيفي – همبستگي است. جامعه ي آماري پژوهش كليه ي دانش آموزان 7 تا 13 ساله بودند كه در دبستان هاي نواحي 4 گانه شيراز مشغول به تحصيل بودند. نمونه پژوهش شامل 175 نفر از دانش آموزان بود كه به روش خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شدند و با استفاده از پرسشنامه هاي پرسشنامه دلبستگي كولينز و ريد (RASS 1990)، پرسشنامه شيوه هاي فرزندپروري بامريند و پرسشنامه اختلال رفتاري راتر مورد ارزيابي قرار گرفتند. داده هاي به دست آمده با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و آزمون تحليل رگرسيون چندگانه مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته ها: نتايج آزمون ها نشان داد كه سبك دلبستگي اجتنابي اختلال رفتاري را به صورت مثبت و معنادار و سبك دلبستگي ايمن اختلال رفتاري را به صورت منفي و معناداري پيش بيني مي كند. از ديگر نتايج اين بود كه سبك فرزندپروري استبدادي مي تواند اختلال رفتاري را به صورت مثبت و معنادار و سبك فرزندپروري منطقي اختلال رفتاري را به صورت منفي و معناداري پيش بيني مي كند. نتيجه گيري: سبك فرزندپروري و سبك دلبستگي قادر به پيش بيني اختلالات رفتاري كودكان مي باشد.