رابطه كمال گرايي و راهبردهاي مقابله اي با كيفيت زندگي

هدف از این پژوهش تعیین رابطه كمال گرایی و راهبردهاي مقابله اي با كیفیت زندگی دانش آموزان دختر و پسر نابینا و كم بینا 90 بود. - دوره راهنمایی و متوسطه در سیستم آموزشی تلفیقی و ویژه شهر تهران سال 91 طبق فرمول كوكران 200 نفر با استفاده از روش نمونه گیري طبقه اي انتخاب شد. جهت جمع آوري داده ها از پرسشنامه كمال گرایی هویت و فلت ( 1991 )داراي 30 سؤال 5 گزینه اي در سه مؤلفه (خود مدار، دیگر مدار و جامعه مدار) و پرسشنامه راهبردهاي مقابله اي اندلر و پاركر ( 1990 )داراي 48 سؤال 5 گزینه اي در سه مؤلفه (راهبرد مسئله مدار، هیجان مدار و اجتنابی ) و پرسشنامه كیفیت زندگی واروشربون ( 1992 )داراي 36 سؤال استفاده شد. این پژوهش غیر آزمایشی از نوع همبستگی است. جهت تحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی (آزمون رگرسیون چند متغیره) استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد:بین ابعاد سه گانه كمال گرایی بعد خود مدار،دیگر مدار و جامعه مدار با كیفیت زندگی دانش آموزان نابینا و كم بینا همبستگی منفی و معنی داري وجود دارد. از بین ابعاد كمال گرایی در بعد جامعه مدار نسبت به سایر ابعاد تأثیر منفی و كاهشی بیشتري بر كیفیت زندگی وجود دارد. بین راهبرد مقابله اي مساله مدار با كیفیت زندگی همبستگی مثبت و معنی داري وجود دارد. راهبردهاي مقابله اي هیجان مدار و اجتنابی بر كیفیت زندگی دانش آموزان نابینا و كم بینا اثر منفی و معنی دار وجود دارد.