استفاده از شاخص SPI و سيستم اطلاعات جغرافيايي در پايش و پهنه بندي خشكسالي و تاثير مقياس زماني در شدت آن

خشكسالی در واقع نوعی انحراف از شرایط آب و هوایی منطقه به حساب می آید و پایش و پیش بینی آن به منظور مدیریت و كاهش اثرات نامطلوبش امری بجا و مفید است. نمایه های مختلفی بر پایه بارش برای ارزیابی خشكسالی ارایه شده است كه می توان به نمایه های بارش استاندارد شده، شاخص درصد از نرمال و . . اشاره كرد.در این مطالعه با استفاده از داده های بارش 33 ایستگاه سینوپتیك و بارانسنجی كرمانشاه و با استفاده از شاخص SPI وضعیت منطقه از نظر وقوع پدیده خشكسالی بررسی گردید آنگاه به كمك روش زمین آماری كریجینگ و در محیط GIS نقشه های پهنه بندی در 3 مقیاس زمانی 1333 ترسیم شد. یافته های پژوهش حاكی از آن است كه هرچند گستردگی مكانی این - 12،3 و 24 ماهه برای سال 1331 پدیده از الگوی خاصی پیروی نمی كند اما آثار خشكسالی با طولانی شدن دوره و تداوم آن مشهودتر بوده و مقایسه نقشه ها نیز نشان می دهد كه شدت و گسترش مكانی خشكسالی در اثر تاثیر خشكسالیهای ماهها و سالهای قبل با افزایش مقیاس زمانی افزایش می یابد این مورد به وضوح در نقشه های 24 ماهه دیده می شود.