بررسي كيفيت دسترسي معلولان ( استفاده كننده ها از صندلي چرخ دار، نابينايان و كم بينايان ) به خدمات شهري در شهر قم

مقدمه شناخت میزان تناسب ساختمانه ا با وضعیت معلولان جهت رفع نیاز¬های¬شان ضروری است. مطالعه¬ی حاضر به‌منظور بررسی وضعیت اماكن عمومی شهر قم و دسترسی معلولان به خدمات شهری انجام گرفته است. روش¬شناسی پژوهش حاضر، توصیفی مقطعی است كه در سال 1393 انجام شده است. بازرسی منظم؛ رمپ؛ آسانسور و تختخواب مناسب معلولین؛ پاركینگ؛ درهای قابل عبور؛ تابلو، دستشویی، توالت‌ و حمام‌های مخصوص؛ نقشه های قابل تشخیص با حس لامسه، دستورالعمل های از قبل ضبط شده و علائم حسی در پلكان، متغیرهای مورد بررسی بود. پایایی لیست با آزمون مجدد بررسی شد(همبستگی85/0). ساختمان های مذهبی؛ آموزشی؛ خدماتی؛ درمانی؛ اقامتی و تفریحی، به شكل تصادفی انتخاب شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم‌افزار20SPSS و برای نمایش داده ها از آمار توصیفی استفاده گردیده است. نتایج 219مركز مطالعه شد كه همه ی آنها فاقد بازرسی بود. با وجود قوانین مناسب سازی، به دلیل اجرای ناقص آنها و عدم نظارت بهزیستی و شهرداری هنوز ساختمانهای عمومی قم مناسب استفاده ی معلولین نیست