تكنولوژي و انديشة تأملي در برنامه ريزي شهري ؛ نقدي بر افسون اثبات گرايي در مطالعات شهري ايران

با توجه به برون زادگی پراكسیس توسعه شهری و برنامه ریزی در ایران، این دانش در بازنمایی محققانه و حقیقت پژوهانة مسائل شهری به افسون نامتعارف اعداد و كمیت باورانه دچار شده است. اندیشة تاملی در برابر اندیشة محاسباتی تعریف می شود. در این مقاله با كاوش هستی شناسی تكنولولوژی به مثابه ساختاری با سه قدرت زایش، تبدیل و مبادله محاسبای شدن معرفت شناسی ناظر بر برنامه ریزی شهری در ایران متناظر بر تبعی بودن این اندیشه ناشی از نظام صنعت و انقلاب تكنولوژیك می داند. پرداختن به موضوعات اساسی و بنیادین شهری نیازمند تفكر و اندیشة تأملی است. این اندیشه از دو مرجع اصلی بوم و فرهنگ/ اجتماع تغذیه می كند در عین حال كه تحولات جهانی و تفكر كلی را می كاود اما در نهایت طرح های شهری بر بنیاد دو عنصر بوم / فرهنگ متكی خواهد بود.