مطالعه وتحليل مباني فلسفي برنامه درسي ملي

هرنظام آموزشی موفق وپیشرو باید و شایسته است كه دائم در پی رفع عیب وتكامل خود باشد . این امر به معنای تغییرات مداوم وبدون برنامه نیست اما در پاسخ به این نیاز آموزشی و تربیتی، نظام تعلیم و تربیت، كارگروهی از خبرگان و كارشناسان ارشد آموزش و پرورش را با همكاری صاحب نظران و استادان حوزه های علمیه و دانشگاه ها مأمور تدوین برنامه درسی ملی نمود. كار تحقیق و پژوهش و تدوین این سند از اسفند ماه ۱۳۸۴ با تشكیل دبیرخانه طرح در سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی آغاز شد و پس از انجام مطالعات اولیه و ابلاغ مصوبه هفتصد و چهل و پنجمین جلسه شورای عالی آموزش و پرورش در اردیبهشت ماه ۸۶ ، با پشتوانه نیرومند حقوقی ادامه یافت. اولین نگاشت این برنامه سرنوشت ساز و تحول آفرین، در بهمن ماه ۱۳۸۷ آماده شد. هم زمان با بررسی و تصویب سند تحول بنیادین در شورای عالی آموزش و پرورش و با عنایت به راهكار سند مذكور، كار بررسی و اصلاح برنامه درسی ملی نیز سرعت یافت و تا سال ۱۳۹۰ بارها در معرض نقد و بررسی صاحب نظران، مدیران و معلمان قرار گرفت و سیر تكاملی خود را سپری كرد تا به شورای عالی آموزش و پرورش ارائه شد . در دبیرخانه شورای عالی با تشكیل كار گروهی با تكیه بر مبانی و دلالت های مفاهیم سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، متن جدید بازنگری، اصلاح و آماده شد وبالاخره پس از ۱۱ جلسه، به تصویب شورای عالی آموزش و پرورش رسید .لذا در این تحقیق به بررسی وتحلیل برنامه درسی ملی از چهار دیدگاه فلسفی ، معرفت شناسی ، هستی شناسی ، ارزش شناسی و هستی شناسی پرداخته می شود ،بطور كلی این تحقیق به تحلیل و واكاوی چهار دیدگاه و مبانی فلسفی مذكور را دارد