طراحي كنترلرهاي مد پيش بين و لغزشي و مقايسه ي آن ها با روش P&O ، به منظور رديابي حداكثر توان سيستم هاي فوتوولتائيك

سیستم های فوتوولتائیك به سیستم هایی گفته می شوند كه انرژی خورشیدی را به انرژی الكتریكی تبدیل می كنند. ولتاژ خروجی سلول خورشیدی ثابت نیست و به عوامل مختلفی از جمله دمای سلول خورشیدی و میزان تابش نور خورشید بر سطح آن بستگی دارد، در نتیجه توان خروجی نیز با تغییر تابش و دما متغیر خواهد بود. از روی مشخصه ی توان بر حسب ولتاژ خروجی آرایه ها در هر تابش و دما، می توان دریافت كه در نقطه ای از ولتاژ، توان به ماكزیمم مقدار خود(Pmpp) می رسد. با توجه به هزینه ی بالای ساخت آرایه های خورشیدی و به منظور افزایش راندمان و استفاده ی بهینه از سیستم های فوتوولتائیك ردیابی نقطه ی حداكثر توان (MPPT) نقش مهم و حیاتی دارد. تا بحال روش ها و الگوریتم های متفاوتی مانند جریان اتصال كوتاه، ولتاژ مدار باز شبكه های عصبی، آشفتن و مشاهده برای ردیابی ماكزیمم توان معرفی شده اند كه اكثرا نتوانسته اند مصالحه ی خوبی میان دقت و سرعت برقرار كنند. در این مقاله روش های كنترل مد پیش بین (MPC)" و مد لغزشی (SMC)" برای ردیابی و استخراج بیشینه توان معرفی شده اند. نتایج حاصل نیز با مرسوم ترین روش MPPT كه همان الگوریتم آشفتگی و مشاهده(PO) است، مقایسه شده اند كه حكایت از دقت و سرعت بالای كنترل MPC نسبت به دو روش دیگر دارد.