بررسي تطبيقي مصرف انرژي در مساكن قديمي و جديد (روستاهاي سيستان)

روستاييان از طريق كنترل محيط و متناسب كردن آن با نيازهاي خويش به دانشي نائل مي شوند كه چون خاص محيط آنان است كاملاً همسو و سازگار با محيط طبيعي و حاصل تجارب متوالي آنان م يباشد. از جمله پديده هاي متأثر از دانش بومي روستاييان، مسكن روستايي مي باشد، كه با بهره گيري از انرژي باد و خورشيد، استفاده از مصالح بومي و هماهنگ با مكان، شرايط مساعدي براي آسايش خانواده ها در منازل مسكوني ايجاد كرده است. امروزه ساخت مساكن جديد در روستاها بدون توجه به اصول و اهداف صرف هجويي در مصرف انرژي و همساز با اقليم است. هدف ارائه مقاله حاضر بررسي ميزان مصرف انرژي در مساكن قديمي و جديد روستاهاي سيستان است. روش تحقيق مبتني بر بررسي منابع اسنادي، بررس يهاي ميداني و تكميل پرسش نامه تجزيه و تحليل شده اند. نتايج به دست آمده SPSS بوده است. اطلاعات جمع آوري شده با استفاده از نرم افزار تفاوت معناداري را بين نوع مسكن و ميزان مصرف انرژي نشان م يدهد. خانوارهاي داراي مسكن جديد و قديمي(گنبدي) به ترتيب داراي بيشترين و كمترين ميزان مصرف انرژي، ميزان ساعات روشن بودن وسايل گرمايشي و سرمايشي، همچنين هزين ههاي مصرفي كل خانوار، (به عنوان مؤلفه هاي عيني) را به خود اختصاص داده است. در بررسي مؤلف ههاي ذهني (رضايت مندي از گرمايش و سرمايش فضاي داخلي منزل در فصول سرد و گرم) خانوارهاي ساكن در منازل قديمي بيشترين سطح رضايت مندي و مساكن با ساخت جديد كمترين سطح رضايت مندي را به خود اختصاص داده است.