بررسي گونه هاي برجسته سازي قاعده افزايي در اشعار حسين منزوي

برجسته سازی را نشانگر كاربردنامتعارف یك رسانه و خودنمایی آن در مقابل پس زمینه ای از پاسخ های خودكار دانسته اندكه پلی میان عینیت نسبی توصیف زبان شناختی و ذهنیت نسبی داوری ادبی برقرار می سازد. این قابلیت هنری كه به صورت قاعده افزایی و قاعده كاهی نمود می یابد مورد توجه بسیاری از خالفان آثار قرار می گیرد. در این مقاله سعی گردیده به برخی از شگردهای برجستگی زبان در سروده های وی با توجه به مجموعه شعر از ترمه و تغزل اشاره شده، فرآیند گونه های برجسته سازی زبانی آن مورد بررسی قرارگیرد. امید كه مورد قبول افتد.