بررسي قابليت اطمينان الگوريتمهاي تصادفي در بهينه سازي منابع چند منظوره: مطالعه موردي سد دز

روشهای مختلف بهینه سازی منابع آب جهت یافتن راهی كه بتوان نسبت سـود بـه هزینـه را بـه بـالاترین مقدار ممكن رساند , مورد استفاده قرار می گیرند . اخیرا الگوریتمهای برگرفته از سیستمهای بیولوژیكی و تصادفی در مسائل بهینه سازی به طـور گسـتر ده ای مـورد اسـتفاده واقـع شـده انـد . یكـی از مهمتـرین ایـن الگوریتمهـا , الگوریتمهای وراثتی می باشند . الگوریتمهای وراثتی بـدلیل اسـتفاده از مقـدار تـابع بجـای گرادیـان , از لحـاظ محاسباتی قابلیت كاربرد در مسائل بسیار پیچیده را دارند . اینگونه الگوریتمها بدلیل ماهیت تصادفی بودن نـوعی عدم اطمینان را در حصول به نقطه بهی نه كلی القاء مـی نماینـد . روشـهای بهینـه سـازی سـنتی از قبیـل روشـهای برنامه ریزی خطی ) ),LP غیرخطی ) ) NLP و روشهای برنامه ریزی پویـا ) ) DP بـا اسـتفاده از مـدلهای كلاسـیك ریاضی با وجود اشكالاتی كه دارند، قادر به رسیدن به نقطه بهینه هسـتند . در ایـن مقالـه نتـایج بدسـت آمـده از الگوریتم ژنتیك در بهینه سازی سد مخزنی چند منظـوره دز بـا نتـایج حاصـله از یكـی از روشـهای برنامـه ریـزی غیرخطی و نیز روش جستجوی تابو مورد مقایسه و بررسی قرار گرفتند . نتایج بدست آمده از مدل نشان می دهـد كه الگوریتم ژنتیك و روش جستجوی تابو در مقایسه با روش برنامه ریزی غیرخطی در اغلب موارد دارای قابلیت اعتماد بوده و از لحاظ پیچیدگی محاسبات بسیار ساده تر به نقطه بهینه دست یافته است