بررسي عملكرد لرزه ايي سيستم خودبرگرداننده و اتلاف گرهاي انرژي در ديوار هايي با رفتار گهواره ايي

سیستم گهواره ای یك روش برای محدود نمودن نیروهای لرزه ای به سازه می باشد، بطوریكه به سازه ها آسیب وارد نشود. این سیستم به صورت یك دیوار برشی و یا یك قاب مهاربندی شده ی نسبتا صلب می تواند باشد كه در تراز پایه به صورت مفصلی اجرا می شود. این سیستم نیروهای همچون برش و لنگر را به مقدار قابل توجهی به روی دیوار كاهش می دهد و این در حالی است كه عدم اتلاف انرژی مناسب و تغییر شكل های ماندگار از كاستی های این سیستم می باشد، از اینرو در سیستم گهواره ایی اتلاف گرهای انرژی و مكانیزم مهار به منظور اتلاف انرژی مناسب و ایجاد پایداری در سازه استفاده می شود. در این مقاله با استفاده از نرم افزار اوپنسیس (opensees) مدلی از یك دیوار برشی بتنی با رفتار گهواره ایی بدست آمده است كه نتایج آن مطابقت خوبی با نمونه آزمایشگاهی دارد، در مدل بدست آمده انكان بررسی دقیق اتصال گهواره ایی، اتلافگرهای انرژی و مكانیزم مهار فراهم آمده است.