چالشها و راهكارهاي آمايش سرزمين در مناطق مرزي جنوب شرق ايران

حیات ایده آل یكی از آرمانهای بشر بوده وهست وامروزه برای اینكه بتوانیم برای نسل حاضرو آینده یك زندگی مطلوب را رقم بزنیم نیازمند برنامه ریزی مدون می باشیم . در حال حاضر تمركز سرمایه در شهرهاومناطق مركزی موجب بی عدالتی در توزیع امكانات شده كه مناطق دور افتاده تر به ویژه سرزمینهای مرزی بشدت از آن رنج می برند. در وافع این مهم لزوم نوعی برنامه ریزی منطقه ای به نام آمایش سرزمین را ضروری میسازد. اصولاً آمایش سرزمین به استفاده بهینه و عقلانی از امكانات موجود فضا)زمین، جمعیت و ...( در جهت دستیابی به اهداف كلان )عدالت ورشدو مهمتر ازهمه توسعه یكپارچه اطلاق میشود. دراین مقاله سعی می شود به روش تحلیلی پس از تعریف آمایش به تاریخچه این بحث در ایران وجهان پرداخته وسپس به چالشها وراهكارهای آمایش در مناطق مرزی جنوب شرق ایران بپردازیم . هدف این مقاله، ضمن تبیین جایگاه آمایش مناطق مرزی در نظام برنامه ریزی كشور؛شناخت عناصر و مؤلفه آن، چگونگی ارتباط این عناصر با دیگر عناصر نظام برنامه ریزی كشور و شناخت اهمیت و ضرورت پرداختن به آمایش مناطق مرزی است