نور و رنگ يكي از شاخصه هاي ويژگي معماري سنتي ايران

شناخت ویژگیها و عناصر بارز و برجسته معماری ایرانی از غیرمادیترین مسائل معماری یعنی نور و رنگ در اندك صفحات این پژوهش نمیگنجد. رنگ و نور عناصری هستند كه ازدیرباز نقش مهمی در معماری سنتی ایران ایفا كرده اند. این دو عنصر به هم پیوسته و در ارتباط با یكدیگر هستند و از عوامل تاثیرگذار بر ارزش فضایی می باشند كه به عنوان غیرمادیترین عنصر محسوس طبیعت همواره در معماری سنتی ایرانی وجود داشته اند . در مواجهه با آثار معماری ایرانی مشاهده می كنیم كه كلیه ی اجزای معماری، از جمله نور و رنگ، به گونه ای متفاوت از سایر سبكهای آثار معماری ، در طول تاریخ هنر جهان، ارائه شده است. با در نظر گرفتن نور به عنوان مولفه ی اصلی فضا این تركیب جامع و كلی همراه با فضاهای مجاور شكل خاصی از سازمان یافتگی متمركز شده را پدید می آورد كه درآن سلسله مراتب الگوی كلیای به معنا می بخشد. درنظم ساختاری ، نور به عنوان هندسه موجود عرضه می شود و منافذ و روزنه ها را تحت اختیارخود در می آورد و نظم قاعده مندی را به فضا تحمیل میكند درحالیكه لایه های پیچیده تری از ادراك را پدید می آورد. حال ما در این پژوهش توصیفی پیمایش به بررسی این دو و تأثیرات آنها در معماری ایران می پردازیم.