معماري و توسعه پايدار

پیشرفتها و تحولات دنیای مدرن و توسعه علوم، باعث رشد سریع جمعیت جهان شده است. بطوریكه افزایش مداوم جمعیت و كمبود انرژی های تجدید ناپذیر ادامه حیات بشری براین كره خاكی را به مخاطره انداخته است. امروزه استفاده بهینه از محیط زیست ، صرفه جویی در مصرف انرژی های فسیلی و تجدید ناپذیر و توجه به ارتقاء كیفیت زندگی در قالب مباحثی چون توسعه پایدار در مراكز علمی و دانشگاهی جهان به بحثی رایج تبدیل شده است. در عرصه معماری نظرات و تدابیر گوناگونی در خصوص توسعه پایدار ارائه شده است. مقاله حاضر به تجزیه و تحلیل، برداشتهای مختلف صحیح یا ناصحیح و بیان مفهوم مورد توافق كارشناسان جنبش معماری پایدار خواهد پرداخت . بدین منظور توضیح داده می شود كه معماری پایدار باید نسبت به نیازهای فعلی پاسخگو، یا ویژگیهای فرهنگی و اكولوژیك بستر خود منطبق و نسبت به نیازهای آیندگان بی تفاوت نباشد.