اثربخشي آموزش تنظيم هيجان در بهبود راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان مادران كودكان عقب مانده ذهني

هدف از پژوهش حاضر اثربخشی آموزش تنظیم هیجان در بهبود راهبردهای تنظیم شناختی هیجان مادران كودكان عقب مانده ذهنی بود. روش: روش پژوهش به كار رفته در این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه گواه بود. حجم نمونه شامل 30 نفر از مادران دارای فرزند عقب مانده ذهنی بودندكه داوطلبانه از بین 75 نفر به عنوان جامعه مورد مطالعه انتخاب و به صورت تصادفی در گروه آزمایش (15 نفر) و گروه كنترل(15 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش طی 7 جلسه 90 دقیقه ای مورد تنظیم هیجان قرار گرفت. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه راهبردهای شناختی تنظیم هیجان گرانفسكی و همكاران CERQ(2001) بود. داده ها با استفاده از روش آمار توصیفی و استنباطی(تحلیل كوواریانس تك متغیره و تحلیل كوواریانس چند متغیره) با نرم افزار SPSS-20 مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. یافته ها: یافته ها نشان داد آموزش تنظيم هيجان بر بهبود راهبردهاي تنظيم شناختی هيجان (كل) و تمام مولفه هاي تنظيم شناختی هيجان مادران دارای فرزند عقب مانده ذهنی تاثیر معناداری دارد. نتیجه گیری: با توجه به این كه مادران كودكان عقب مانده ذهنی بیشتر در معرض هیجانات منفی قرار دارند، بنابراین، در موقعیت های زندگی احتمالا بدون برنامه و به صورت تنظیم شناختی هیجان منفی عمل می كنند. بنابراین، آموزش تنظیم هیجان به این افراد می تواند میزان كنترل و كارآمدی آنها را در چنین موقعیت هایی بالا ببرد.