ارزيابي تاريخچه تدفين و حرارتي يكي از ميادين نفتي خليج فارس

هدف از این مطالعه بررسی سنگ های منشاء پابده، كژدمی و گدوان در یكی از میادین نفتی خلیج فارس می باشد. جهت بررسی سنگ های منشاء از روش ارزیابی تاریخجه ی تدفین و حرارتی حوضه رسوبی استفاده شده است. این روش یك تكنیك غیرمستقیم در ارزیابی سنگ های منشاء می باشد كه با استفاده از مدل سازی حوضه رسوبی به مطالعه ی پارامترهایی همچون زمان زایش هیدروكربن از سنگ منشاء، نوع هیدروكربن تولیدی و تشخیص عمق تشكیل هیدروكربن می پردازد. در واقع با استفاده از این نوع مدل سازی می توان تأثیرات متقابل رسوب گذاری و فرونشست حوضه رسوبی بر روی تغییرات درجه حرارت نسبت به عمق و زمان، مراحل دگرگونی ماده آلی در رسوبات و چگونگی فرآیند بلوغ ماده آلی در سنگ منشاء به بحث و بررسی پرداخت. نتایج به دست آمده از این مطالعه بیانگر آن است كه تمامی سنگ های منشاء موجود به بلوغ رسیده اند و توانسته اند نفتی با سن پلیوسن تولید نمایند. شرایط رسوبگذاری و تدفین برروی حوضه رسوبی باعث افزایش درجه حرارت نسبت به زمان شده و شرایط دمایی جهت پختگی و بلوغ مواد آلی موجود در سازندهای منشاء را فراهم آورده است. بر این اساس پروفیل تاریخچه تدفین و رسوب گذاری حوضه در این میدان در عمقی در حدود 4700 متیری بسته شده است (در 4 میلیون سال قبل) عمق زایش نفت برای سازندهای گدوان، كژدمی و پابد به ترتیب برابر است با 2350 متر، 2383 متر و 2534 متر، بالغ ترین سنگ منشاء این میدان سازند گدوان می باشد. لازم به ذكر است كه هیچكدام از سنگ های منشاء به پنجره گاززایی نرسیده است.