اثربخشي آموزش درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر تاب آوري دانش آموزان پسر دوره متوسطه اول شهر اصفهان

Effectiveness Of Acceptance and Commitment Therapy On The Resiliency Of first High School Male Students In The City Of Isfahan

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تاب آوری دانش آموزان پسر دوره اول متوسطه شهر اصفهان در سال تحصیلی 95-1394 صورت پذيرفت. در اين پژوهش جامعه آماري را كليه‌ دانش‌آموزان پسر مشغول به تحصيل در دوره اول متوسطه شهر اصفهان در سال تحصيلي 95-1394 تشكيل مي‌دادند. روش پژوهش از نوع آزمايشي با طرح پيش آزمون- پس آزمون با گروه گواه بود. بدین منظور تعداد 30 دانش آموز پسر متوسطه اول با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه ای انتخاب و به صورت گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و گروه گواه جایگزین شدند. گروه آزمایش مداخله درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد(طی 8 جلسه یك و نیم ساعته) را به مدت 2 ماه دریافت نمودند، در حالیكه گروه گواه این مداخله را دریافت نكرد. سپس افراد هر دو گروه تحت پس آزمون قرار گرفتند. ابزار مورد استفاده شامل پرسشنامه پرسشنامه تاب آوری(كانر و دیویدسون، 2003) بود. پس از جمع‌آوري پرسشنامه ها و استخراج داده هاي خام، تجزيه و تحليل داده‌هاي حاصل از اين پژوهش توسط نرم افزار(SPSS) ويرايش 24 با استفاده از روش‌هاي آمار توصيفي و تحليل كواريانس صورت گرفت. نتایج تحلیل داده ها نشان داد كه آم آموزش درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تاب آوری دانش آموزان پسر دوره اول متوسطه تأثير معنادار داشته است(001/0>p). بر اساس یافته های حاصل از این پژوهش پیشنهاد می شود كه از آموزش درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد جهت افزایش تاب آوری دانش آموزان پسر دوره اول متوسطه استفاده شود.