بررسي اثر قطرنسبي سنگچين بر پايداري سنگدانه ها در اطراف آبشكن تخت با دماغه دايره اي در قوس 180 درجه

رودخانه ها به دلیل مئاندری بودن، در معرض خطر فرسایش جداره و بستر هستند . آبشكن با انحراف مسیرجریان از دیواره به میانه رودخانه با اصلاح مسیررودخانه، فرسایش را تا حدودی كنترل می كند، اما به دلیل توسعه جریان گردابی دركناره ها و تنگ كردن مقطع در معرض تخریب خصوصا در قسمت دماغه قرار می گیرد.یكی از روش های حفاظت آبشكن، استفاده از سنگچین در محدوده فرسایش پذیر آن است. هدف از این تحقیق بررسی اثر قطرنسبی سنگچین بر پایداری سنگدانه ها می باشد. برای انجام آزمایش ها از فلومی با قوس 180 درجه از جنس پلكسی گلاس استفاده شد. در این تحقیق پایداری سه نوع سنگچین با چگالی های 2/1،1/7 و 2/42 با قطرهای 12/7،9/52،4/76 و 19/1 میلیمتر با چهار دبی 23،20،17 و 27 لیتربرثانیه در اطراف آبشكن تخت با دماغه دایره ای در موقعیت 70 درجه از قوس، مورد آزمایش قرارگرفت. آزمایش ها از عمق جریان بالا شروع و با كاهش عمق جریان و حركت اولین سنگچین عمق آستانه حركت و با حركت گروهی سنگچین ها ، عمق آستانه شكست ثبت شد. نتایج حاصل از نمودارها نشان می دهد، در هر چگالی با افزایش قطر نسبی سنگچین ها،در دو شرایط آستانه حركت و شكست پایداری سنگدانه ها كاهش می یابد.