بررسي تاثير فعاليت ورزشي بر خودپنداره بدني، آمادگي جسماني و سلامت روان نابينايان

اختلال بینایی كه به عنوان نابینایی و كم بینایی از آن یاد می شود یكی از شایع ترین معلولیت ها و علل ناتوانایی عملكردی در میان افراد بالغ است كه تحرك و فعالیت های روزمره را تحت تاثیر قرار می دهد. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تاثیر فعالیت بدنی بر خودپنداره بدنی، آمادگی جسمانی و سلامت روان نابینایان بود. خودپنداره بدنی، نموداری از بدن است كه احتمالاً در نقطه مشخصی از مغز ساخته می شود و حركات هدف مند و هماهنگ را انجام می دهد. بررسی نتایج حاصل از مطالعات نشان می¬دهد فعالیت بدنی می تواند با تاثیر بر فرایندهای زیست – شیمی، روانی و اجتماعی و عضلانی - اسكلتی، باعث افزایش شاخص های آمادگی جسمانی و خودپنداره بدنی در افراد نابینا شود و بر قابلیتهای اجتماعی و رفتاری آنها نیز تاثیر مثبت بگذارد. میزان شركت نابینایان در فعالیت های بدنی، تحت تأثیر عوامل محیطی مانند محل فعالیت، وجود حمایت اجتماعی و در دسترس بودن منابع و متخصصان قرار دارد