نقش رويكرد توسعه ي حمل و نقل محور ( TOD ) در كاهش آلودگي هاي ناشي از ترافيك شهري

پس از افزایش آلودگی های ناشی ازگسترش شهرها در دهه های اخیر، الگوی توسعه پایدار شهری در سراسر جهان گسترده شد و رویكردهای جدید شهرسازی با تاكید بر تخفیف آلودگی های پدیدآمده، مطرح شدند. توسعه حمل و نقل محور یكی از رویكردهای اخیر است كه با تمركز بر معیارهای پایداری شهری همچون توسعه فشرده و متراكم، مختلط و پیاده محور، ضرورت برنامه ریزی یكپارچه كاربری زمین و الگوی حمل و نقل را مورد توجه قرار می دهد. این پژوهش سعی دارد تا با روشی تحلیلی- اسنادی نقش توسعه ی حمل و نفل محور را در كاهش آلودگی های ناشی از تراكم ترافیك در نواحی شهری شناسایی نموده و در راستای اهداف این رویكرد پیشنهاداتی را در جهت گسترش كاربرد این رویكرد ارائه دهد. در مسیر دستیابی به اهداف توسعه ی پایدار شهری و در TOD نتایج حاصل از پژوهش بیانگر آن است كه قالب جنبه های زیست محیطی آن می تواند سهم بسزایی در كاهش میزان سفر شهروندان با خودرو شخصی و همچنین كاهش آلودگی هوا و صوتی ناشی از حركت وسایل نقلیه شهری داشته باشد. بنابراین برای حصول این اهداف لازم است تا بازنگری های اساسی در تهیه ی طرح های توسعه ی شهری، طرح های حمل ونقلی و سیاست ها و اقدامات مربوطه صورت گیرد.