ارزيابي ميزان مشاركت مردمي در نوسازي و بهسازي بافت فرسوده با استفاده از مدل AHP (مطالعه موردي: بافت فرسوده شهر لامرد)

پژوهش حاضر بر آن است تا میزان و نوع مشاركت مردم در فرآیند نوسازی و بهسازی بافت را با در نظر گرفتن واقعیتهای مربوط به وضعیت فرهنگی و اقتصادی حاكم بر بافت سنجیده شود و همچنین اهداف و استراتژی های مطلوب جهت نهادینه كردن و جلب مشاركت حداكثری ساكنین بافتهای فرسوده مشخص شود. در این پژوهش فرض براین است كه میزان مشاركت مردمی در امور مربوط به برنامه ریزی شهری و بهسازی و نوسازی بافت فرسوده شهر لامرد در شرایط فعلی نیازمند انگیزه های اقتصادی اثربخش و در طولانی مدت نیازمند آموزش و ترویج فرهنگی است كه مردم را به طور خود انگیخته در امور تصمیم سازی و اجرای برنامه های شهری همراه كند. به همین منظور تحقیق حاضر بر روی ساكنین بافت فرسوده شهر لامرد صورت پذیرفته كه درفرآیند تحلیل ازمنطق تحلیل سلسله مراتب (Analaytic Hierarchy Process ) استفاده شده است.- شهرسازی مشاركتی در جامعه ما درحال حاضر به طور عملی در حد بسیار كمرنگی وجود دارد و از جمله اقداماتی كه تماماً تابع همكاری و مشاركت مردم بعنوان افراد ذینفع در پروژه های نوسازی و بهسازی بافت های فرسوده و ناكارآمد هستند، پروژه های مرمت شهری هستند . بدین ترتیب می بایستی به منظور تحقق هر چه بیشتر طرح ها و پروژه هایی كه در این زمینه تهیه می شوند میزان مشاركت مردمی و راهكارهای جلب حداكثری مشاركت در ابتدای هر طرح مشخص باشد. درپژوهش صورت گرفته، میزان مشاركت مردمی و نوع مشاركت شان در فرآیند بهسازی و نوسازی مردم از طریق مشاهده و مصاحبه با مردم و مسئولین و همچنین تهیه پرسشنامه از ساكنین محدوده برآورد شده است كه در نهایت، مستندات پژوهش در راستای بررسی فرض پژوهش ارائه شده اند و نشان دهنده وجود رابطه مستقیم میان میزان مشاركت مردم در امور شهری مربوط به محل سكونتشان و انگیزه های قوی اقتصادی بوده است.