تحليل و مقايسه انديشه ي انسان دوستانه جهان شمول ابوالحسن خرقاني با مكتب اومانيسم و بازتاب آن در آثار سعدي

شیخ ابوالحسن خرقانی عارف بزرگ قرن چهارم و پنجم هجری از چهره ی درخشان عرفانی ایرانی است كه در آزاداندیشی انسان دوستی، وسعت نظر انسانی و تفكر والا وسعه ی صدر عرفانی ممتاز و كم نظیری بوده است وی هرچند خود و خلق را در خالق محو وفانی می دید و عافیت روحی را در خلوت و خاموشی می دانست، در سلوك خویش از هر فرصتی برای شكستن دیوارهای تفرقه افكنی، قوم گرایی انحصار طلبی دینی و نژادی و اقلیمی و هر نوع برتری انسانی بر انسان دیگر استفاده كرده است. او عشق واقعی و عبادت حقیقی را انسان دوستی، خدمت به مردم، ایثار و از خودگذشتگی در دنیا و آخرت می دانست. البته جهان بینی شیخ در توجه به حقیقت انسان دوستی، خدمت به مردم، ایاثر و از خودگذشتگی در دنیا و آخرت می دانست. بی شك اندیشه بشر دوستانه ی سعدی كه بدور از هرگونه تعصب و قشری نگری و براساس آزاداندیشی، تساهل و تسامح، مدارا، گذشت و احساس مسولیت در قبال همنوع از هر گونه تعصب و قشی نگری و براساس آزاداندیشی، تساهل و تسامح، مدارا، گذشت و احساس مسئولیت در قبال هم نوع با داشتن هر نوع گرایش مذهبی و نژادی است متاثر و مقتبس از مكتب فكری جهان شمول شیخ ابوالحسن خرقانی است.