سه طرح و الگوي نوين در طبقه بندي جامع عناصر مضمون ساز اشعار شعرا بر پايه تناسب عناصر سازنده آن (صائب تبريزي)

سراسر دیوان صائب از اندیشه و سخن و پندار موج می زند، نكته ای كوچك و خرد درطبیعت بهانه ای می شود تا شاعر دریچه ای به امور ذهنی و درونی خود بگشاید و در درون، حوادثی را بیافریند و بپردازد و در نمونه شعری، در معرض دید بگذارد . صائب از كنار طبیعت عالم وجود، به راحتی، و آسانی نمی گذارد، بلكه از آن الهام می گیرد، مضمون و مضمون و موضوع و خمیر مایه كار خود قار می دهد و جامه هنری بر آن می پوشاند و در ساختار دو كفه ای عینی و ذهنی،؛ معادله ای برای ان ترسیم می كند تا به همین دستاویز، رنگ تمثیل و تعلیل هنری را در اشعار خود پرنگ تر و خواننده را مسحور ظرافت كلام و سخن خود نماید. برای هموار ساختن راه شناخت و درك اشعار شعرا و لذت و بهره مندی فراوان از آن، در این مقاله سعی كرده ایم تا با بیان چند طرح، نگرش و روش برای طبقه بندی جامع عناصر مضمون ساز شعرا (برای نمونه اشعار صائب تبریزی) بر پایه تناسب عناصر سازنده آن، به این خواسته جامه عمل بپوشانیم.