آداب و رسوم و باورهاي عاميانه در آثار نادر ابراهيمي

ادبیات عامیانه شاخه ای از ادبیات است كه معمولا به صورت شفاهی در میان توده مردم شكل می گیرد و به صورت های مختلف از جمله : داستان ، شعر ، ضرب المثل ، معما ، ترانه و ... در آثار مكتوب نمود پیدا می كند. كاربرد زبان و باورهای عامیانه، همچنین آداب و رسوم اجتماعی معمولاً از طریق جاری شدن گفتگوی بین شخصیتها در اثر داستانی نمود پیدا می كند و یكی از لوازم داستان نویسی برای پیشبرد طرح و حوادث قصه به شمار میآید. نادر ابراهیمی (۱۳۸۷-۱۳۱۵ ه.ش)، نویسنده پر تلاش معاصر كه در آثار داستانی خود رویكردی واقعگرایانه دارد، باورها و آداب و رسوم رایج در جامعه را در داستانهای خود بازتاب داده است؛ زیرا كه این باورها در ارتباطی تنگاتنگی با دغدغه های اجتماعی نویسنده اند و به نوعی منعكس كننده اوضاع و احوال دوره ای خاص یا خواست ها و ایده آلهای جامعه. در این مقاله كوشش میشود برخی از آثار داستانی نادر ابراهیمی از جنبه آداب و رسوم عامیانه بررسی شود و میزان و شیوه بهره گیری نویسنده از این مولفه ی مهم در داستان نویسی مشخص شود.