بررسي نظام شهري استان يزد

هدف مقاله حاضر شناسایی وضع موجود نظام شهری استان یزد در مولفه های جمعیتی و كاركردی و برنامه ریزی استراتژیك آن است. این پژوهش با استفاده از آمار و اطلاعات موجود و شخصهای منتخب در 14 شهر استان یزد(1381-1375) و به روش آماری- تحلیلی و با كمك نرم افزارهای آماری و مدلهای برنامه ریزی منطقه ای انجام شده است. نتایج پژوهش بیانگر این است كه نظام شهری استان یزد ضمن اینكه به لحاظ جمعیتی و كاربردی، ساختار سلسله مراتبی گسیخته و نا متعادلی دارد؛ با چند معضل عمده از جمله: 1.بزرگ سری شهر یزد و تمركز بیش از 60 درصد جمعیت و كاركردها در آن؛2. فقدان شهرهای میانی و متوسط حتی در طیف پایین آن؛3. كثرت روستا- شهرها و شهرهای كوچك فاقد كاركرد شهری؛ 4.عدم پهنه بندی فضا و درهم تنیدگی مراكز اسكان جمعیت و نواحی صنعتی و تولیدی استان(عمدتا در محور مهریز اردكان به طول تقریبی 100 و عرض 20 كیلومتر) رو به رو است كه ناپایداری اكولوژیكی منطقه را دامن زده است. كلیدواژه‌ها: