ارزيابي تحمل گياهچه هاي برنج به تنش خشكي در كشت هيدروپونيك

به منظور بررسی تحمل به خشكی آزمایشی در قالب طرح بلوك كامل تصادفی و به صورت فاكتوریل با سه تكرار در شرایط كشت هیدروپونیك انجام یافت تركیب 22 ژنوتیپ برنج شامل دو ژنوتیپ والدینی یكی Bala متحمل تنش خشكی و دیگری Azucena حساس به تنش خشكی و دو سطح خشكی بدون تنش و تنش 5- بار به عنوان تیمارهای مورد بررسی در نظر گرفته شدند تجزیه واریانس صفات مورد بررسی در مجموع شرایط نرمال و تنش نشان داد كه اختلاف بین ژنوتیپ ها برای كلیه صفات معنی دار همچنین اثر متقابل ژنوتیپ *شرایط رشد به جز صفت وزن ساقه برای سایر صفات معنی دار بود نظر به معنی دار بودن اثر متقابل تجزیه واریانس در هر كدام از شرایط رشد نرمال و تنش خشكی انجام شد و سپس میانگین ژنوتیپ ها در هر كدام از شرایط رشد به طور جداگاه بررسی شد وجود اختلاف معنی دار میانگین صفات بیانگر وجود تنوع صفات در میان ژنوتیپ های مورد مطالعه بود مقایسه میانگین صفات مورد بررسی نشان داد كه ژنوتیپ های متحمل قطر ریشه وزن ریشه تعداد ریشه و بیوماس بالاتری نسبت به ژنوتیپ های حساس به تنش خشكی داشتند ولی میانگین طول ریشه در ژنوتیپ های متحمل كمتر از زنوتیپ های حساس بود تجزیه خوشه ای بر اساس صفات گیاهچه ای در هر دو حالت مذكور ژنوتیپ های مورد بررسی را در دو گروه مجزا قرار داد ژنوتیپ هایی كه با رقم متحمل Bala در یك گروه قرار گرفتند گروه متحمل نامیده شدند و زنوتیپ هایی كه با رقم نسبتا حساس Azucena دسته بندی شدند گروه حساس نامیده شدند