كاربست رويكرد مشاركتي در مديريت سازمانهاي آموزشي

استفادة مؤثر و بهینه از این نیروهای بالقوه و انسانی، موفقیت و اثربخشی سازمان را تضمین می كند و لازمة تحقق این هدف، اتخاذ سبك مدیریتی مناسب است. سبكی كه بر اساس آن بتوان از اندیشه های كاركنان برای مسأله یابی، چاره اندیشی و حل مسأله و مشكلات سازمان بهره گرفت. سبكی كه در آن زیردستان در قدرت تصمیم گیری به میزان قابل توجهی با مدیران خود شریك شوند و مدیران با تكیه بر تخصص جمعی، تجربه و عقل كاركنان خود تصمیم گیری كنند. چنین سبكی، سبك مدیریت مبتنی بر مشاركت است. نظام مدیریت مشاركتی، نظام همكاری فكری و عملی كلیه اعضای یك سازمان با سطوح مختلف مدیریتی آن سازمان است. در این نظام، كلیه افراد سازمان، درباره روش های حل مسائل و ارتقاء بهره وری سازمان، فعالانه اندیشه كرده و حاصل آنرا در قالب طرحها و پیشنهادها به سازمان ارائه می كنند. بدین طریق سازمان از یك نظام هم فكری و هم اندیشی برای رسیدن به اهداف سازمان بهره می جوید. نظام مدیریت مشاركتی به تعبیری در واقع نوعی نظام مدیریت شورایی با شكل خاص خود است. در این نظام برای افكار و خلاقیتهای كلیه اعضای سازمان ارزش شایسته قائل شده و در تصمیم گیری از آنها استفاده می شود. از این رو بكارگیری آن در نظامهای آموزشی توصیه میشود.