مكان يابي محل هاي مناسب پخش سيلاب در محيط GIS (مطالعه موردي: شمال انديمشك)

پخش سیلاب بر آبخوان، اداره بهینه لایه های متخلخل مخازن زیرزمینی است كه قابلیت نگهداشت آب را به صورت پایدار دارند و بهره برداری از آنها توسط حفر چاه یا تخلیه قنوات و چشمه سارها میسر است. منطقه مورد مطالعه در این تحقیق محدوده آبرفتی به مساحت 4356 هكتار در شمال شهر اندیمشك می باشد كه با پردازش تصاویر ماهواره ای و بازدیدهای میدانی مشخص گردید. پس از انتخاب شاخصهای تأثیرگذار در مكانیابی عرصه های مناسب پخش سیلاب جهت تغذیه مصنوعی از قبیل شیب، نفوذپذیری، ضخامت آبرفت، قابلیت انتقال و سیل خیزی برای هر كدام از این شاخصها در محیط GIS نقشه طبقه بندی شده تهیه گردید و سپس این نقشه ها با روش منطق بولین و شاخص هم پوشانی وزنی با هم تلفیق شدند. در نهایت محدوده آبرفتی، به دو طبقه دارای تناسب بالا برای پخش سیلاب با وسعت 2059 هكتار و تناسب متوسط با وسعت 2297 هكتار تفكیك در روش بولین و 1971 هكتار در روش شاخص هم پوشانی وزنی و نقشه نهایی تهیه گردید.