بوم گردي ، رهيافتي جهت افزايش همگرايي قومي و امنيت نواحي مرزي نمونه موردي: شهرستان هاي مرزي استان خراسان جنوبي

امروزه، بر خلاف گذشته، تنها شكل ایجاد امنیت در مناطق مرزی، استفاده از روش های نظامی نمی باشد؛ بلكه برنامه ریزان و سیاست گذاران در مقیاس جهانی، سعی دارند تا با برنامه ریزی های توسعه محور، اعم از اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و بدون حضور نیروهای نظامی و انتظامی، امنیت نواحی مرزی را تامین نمایند. در این راستا، یكی از راهكارهای كارآمد و كم هزینه، افزایش حس تعلق به سرزمین در مرزنشینان، پیوند فرهنگی گروه های قومی مرزنشین با سایر گروه های قهوم ی و در نهایت تقویت همبستگی ملی می باشد. گردشگری به عنوان یك فعالیت رو به رشد، به واسطه اثرات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی گسترده می تواند نقش بسزایی در افزایش حس تعلق به مكان، تحكیم وحدت ملی و بهبود امنیت مناطق مرزی ایفا نماید. در این پژوهش سعی شده است آثار و پیامدهای تاثیرگذار بومگردی در همگرایی قومی و افزایش امنیت شهرسهتان هها ی مهرز ی استان خراسان جنوبی كه از پتانسیل های قوی و متنوع گردشگری برخوردار است، به روش توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از - داده های آماری بررسی و تحلیل گردد. نتایج پژوهش نشان می دهد، بوم گردی به عنوان فعالیتی موثر در توسهعه شهرسهتان های مرزی خراسان جنوبی، سبب افزایش احساس تعلق به مكان و تحكیم روابط اجتماعی مردم محله ی و در نهایت موجب ارتقاء امنیت این منطقه گردیده است. همچنین، با استفاده از مدل SWOT نقاط قوت و ضعف و فرصت ها و تهدیدهای پیش روی گردشگری این منطقه مورد بررسی قرار گرفته و پیشنهاداتی جهت توسعه این امر ارائه گردیده است.