مقايسه كاركردهاي اجرايي بيماران مبتلا به اختلال دوقطبي نوع يك و دو و افراد عادي

هدف از پژوهش حاضر مقایسه كاركردهای اجرایی و كفایت اجتماعیدر افراد مبتلا به اختلال دوقطبی نوع یك و دو و افراد عادی با تاكیدبر توجه انتخابی و انتقالی بود، و جامعه آمار شامل افراد مبتلا بهاختلال دوقطبی نوع یك بستری در بیمارساتان رازی تهران و افرادمبتلا به اختلال دوقطبی نوع دو مراجعه كننده به كلینیك نوآورانامید در سال 94-1393 و افراد عادی (از بین كاركنان بیمارستانرازی) بود. انتخاب افراد گروه نمونه به صورت هدفمند صورتگرفت، و در آن تنها بیمارانی انتخاب شدند كه به جز اختلال دوقطبی دارای اختلالات روان پزشكی دیگری مانند اسكیزافكتیو یاسوءمصرف مواد نبودند. شركت كنندگان آزمون های نرم افزاریاستروپ و ویسكانسین و پرسشنامه كفایت اجتماعی را تكمیل نمودند.در تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس بین گروهی یكطرفه چند متغیری (مانوا) و تحلیل واریانس بین گروهی یك طرفهتك متغیری (آنوا) استفاده شد. یافته ها بیانگر این بود كه در توجهانتخابی و انتقالی و كفایت اجتماعی در هر سه گروه تفاوت معناداروجود دارد. آزمون های زوجی نشان داد كه توجه انتخابی و توجهانتقالی در اختلال دو قطبی نوع یك ضعیف تر از نوع 2 و افراد عادیاست، اما تفاوف معناداری بین اختلال دو قطبی نوع 2 و افراد عادیدر این دومتغیر وجود ندارد (P<0/05). همچنین در زمینه كفایت اجتماعی تفاوت بین سه گروه معنادار است و یافته های حاصل ازمقایسه زوجی نشانگر این است كه میانگین كفایت اجتماعی در گروهافراد عادی كمتر از دو گروه دو قطبی نوع یك و دو است، اما بینكفایت اجتماعی دو گروه دارای اختلال دو قطبی نوع یك و دو تفاوت معناداری وجود ندارد (P<0/05). یافته های پژوهش نقش مهم اختلال دو قطبی در كاركردهای اجرایی بخصوص توجه انتقالی وانتخابی و كفایت اجتماعی و همچنین اهمیت بكارگیری راهبردها یدرمانی در خصوص رفع مشكلات كاركردهای اجرایی و كفایتاجتماعی در این بیماران را نشان می دهد.