بررسي اثر ولتاژ و زمان در اصلاح الكترواسمزي خاكهاي رسي واگرا

یكی از پدیده های الكتروسینتیك در خاك الكترواسمز می باشد كه سیال منفذی خاك به واسطة اعمال یك جریان یا ولتاژ ثابت DC توسط الكترودهایی كه در آن نصب می شوند، حركت می كند . در این مقاله سعی شده است از این روش در اصلاح خاكهای رسی واگرا استفاده شود . كاربرد الكترواسمز باعث كاهش چشمگیر غلظت یون سدیم در قطب مثبت و افزایش آن در قطب منفی می گردد و بدین ترتیب در ساختمان خاك و مشخصات فیزیكو -شیمیایی آن تغییراتی ایجاد می شود. ضرایب TDS ،PS ،SAR كه ملاك تشخیص خاكهای واگرا می باشند در قطب مثبت به طور قابل ملاحظه ای كاهش و در قطب منفی افزایش می یابند، بنابراین در قطب مثبت، خاك كام ً لا غیرواگرا می گردد . كاربرد ولتاژ بالا به موازات درمان واگرایی موجب ترك خوردگی خاك می گردد و بدین ترتیب كاربرد این روش در اصلاح توده های خاكی كه در ارتباط با جریان آب می باشند (مانند هسته سدها) ممكن است تخریب سازه خاكی را به دنبال داشته باشد. به نظر می رسد ولتاژ مناسب برای عدم ترك خوردگی در نمونه آزمایشگاهی حدود 0/13v/cmباشد.