ارتقاء هويت ايراني- اسلامي در شهرسازي و معماري محلات شهر (شهرهاي جديد نمونه موردي: محله استاد شهريار B7 شهر جديد پولادشهر اصفهان)

اگر شهر را به عنوان یك موجود زنده در نظر بگیریم، در آن صورت محله به عنوان عنصر اصلی به مثابه- ي سلول بنیادین این موجود زنده خواهد بود. در مقیاس كلان نیز مبنا قرار دادن برنامهریزي از این واحدهاي خرد شهري نتایج ملموستر و به مراتب قابل دركتري را در بهبود و ارتقاء كیفیت زندگی شهروندان در بر خواهد داشت. اصلی تحقیق حاضر نیز ارزیابی یك نمونه از محلات شهر جدید بر پایه الگوي شهرسازي ایرانی- 􀀃 هدف اسلامی و تلاش در راستاي دستیابی به راهبردهاي عملی به منظور تحقق محلهاي پایدار بر مبناي اصول عنوان متغیر وابسته و شاخصهاي شهرسازي 􀀃 پژوهش رضایت به 􀀃 در این 􀀃 شهرسازي ایرانی- اسلامی است. حیطه 􀀃 نظر هدف در 􀀃 از 􀀃 پژوهش حاضر 􀀃 ایرانی- اسلامی به عنوان متغیر مستقل در نظر گرفته شده است. پژوهشهاي كاربردي است، اما از نظر ماهیت و روش گردآوري دادهها، به دلیل اینكه رویكردحاكم بر این پژوهش در رابطه با دستهاي از متغیرها"روش پیمایشی"با استفاده از"پرسشنامه"میباشد، یك پژوهش توصیفی-پیمایشی به حساب میآید.بهمنظور جمعآوري اطلاعات در این تحقیق از روش مطالعه كتابخانه اي- اسنادي و مطالعات میدانی استفاده شده، ابزار اندازهگیري اطلاعات پرسشنامه بوده و تحلیل آن نیز نتایج تحقیق نشان میدهد كه علیرغم مطابقت 􀀃 در دو سطح توصیفی و استنباطی صورت گرفته است. طرح آمادهسازي محلهي مورد مطالعه بر اصول محلهمحوري و تناسب طرح فوق با ویژگیهاي سرزمینی- مذهبی كشور،محلهي مذكور در دستیابی به شاخصههاي شهرسازي ایرانی-اسلامی چندانموفقعمل ننموده است.تحلیلمطالعات بیانگر این واقعیت است كه كیفیت محیط شهري محلهي موردمطالعه بر پایهي الگوي شهرسازي ایرانی- اسلامی،در رابطه با مولفههاي كالبدي- فضایی،اجتماعی- فرهنگی، و اقتصادي- عملكردي، در سطح نازلی قرار دارد، اگرچه كیفیت محیط شهري محلهي مورد مطالعه به لحاظ معیارهاي دسترسی- ترافیكی و زیستمحیطی در سطح مطلوبتري به نظر میرسد.