بررسي تحليلي نقش تربيتي پيامبران، با تكيه بر مصيبت نامه عطار

تعلیم و تربیت نوع بشر، از مسائل دغدغهساز مكتبهاي مختلف علمی و حتی مذهبی بوده است. آموزش مواد و مفاهیم تربیتی، مسلما مستلزم وجود افرادي به عنوان مربی میباشد. در طول تاریخ، گروههاي بسیاري وظیفهي تربیت انسانها را برعهده داشتهاند كه كاملترین و اصلحترین این گروهها، پیامبران و برگزیدگان الهی هستند. پیامبران ، مراحل سخت و صعب ریاضت و تزكیهي نفس را پشت سرگذاشته و با تصفیهي روح، شایستگی كامل را براي هدایت انسانها كسب نمودهاند. در این مقاله، نقش تربیتی پیامبران و انسانهاي كامل در مصیبت نامهي عطار نیشابوري، مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است و چون این اثر، داراي مضمون عرفانی است، لذا نقش تربیتی پیامبران، در تربیت عرفانی و سیر و سلوك، مقام و جایگاه آنان در ادبیات عرفانی مورد توجه قرار گرفته است.