بررسي و مقايسه رفتار لرزه‌اي اسكله طراحي شده بر اساس آئين نامه هاي طراحي با رفتار پيش‌بيني شده توسط آئين‌نامه‌هاي مقاوم سازي

اين تحقيق به مقايسه سطوح عملكرد لرزه اي اسكله طراحي شده توسط آئين نامه هاي طراحي ايران با سطوح عملكرد پيش بيني شده توسط آئين نامه مقاوم سازي [2] پرداخته است. اسكله طرح داراي قدمتي بيشتر از 40 سال ميباشد كه به دليل نياز بندر به افزايش سطح بهره برداري و افزايش مبادلات كالا كه در نهايت منجر به افزايش ابعاد اسكله گرديده است و بعلت خرابيهاي حاصله ناشي از گذشت زمان و خرابيهاي ناشي از جنگ جزء مقوله پروزه هايي كه نيازمند تعميرات اساسي هستند قرار گرفته است. اسكله مذكور به دليل افزايش ابعاد و توسعه بهره برداري كه در بالا شرح آن داده شده است مطابق آئين نامه هاي بارگذاري لرزه اي، و نهايتاً بر اساس مباحث نهم ]5[ و دهم ]6[ مقررات ملي ساختمان و آئين‌نامه بتن ايران (آبا) ]7[ و پيش نويس آئين سازه هاي دريايي ايران و بندر سازي ژاپن و آئين نامه پلسازي ايران با توجه به ظرفيت موجود اسكله و انجام آزمايشات مورد نياز جهت تخمين كيفي و كمي از ظرفيت باربري سازه موجود تحليل شده است و در نهايت طرح از سوي مشاور پيشنهاد شده است.بگونه اي كه طرح موجود كليه ضوابط و معيارهاي آئين نامه هاي مذبور را برآورد كرده است سپس همين سازه بر اساس رهنمودهاي مندرج در آئين نامه مقاوم سازي و با رعايت كليه محدوديتها و الزامات مجددا مدلسازي و آناليز شده است و در انتها نتايج آناليزها مورد بررسي و مطالعه قرار گرفته است تا بدين ترتيب رفتار سازه از نقطه نظر عملكرد ،گستردگي كمي و كيفي مفاصل پلاستيك و توزيع برش و جابجايي تعيين گردد. اين مطالعات نشان مي‌دهند الگوهاي متفاوت بارگذاري نتايجي متفاوت را بدست مي‌دهند كه از نظر كلي كم و بيش مشابه هستند ليكن در جزئيات با يكديگر تفاوت دارند. عدم تشكيل مفاصل پلاستيك قابل توجه و در محدوده بعد از سطح عملكرد ايمني جاني در تيرها و تشكيل مفاصل پلاستيكي درتعداد كمي از شمعها در سطح عملكرد بعد از ايمني جاني و صرفا تشكيل مفاصل در آستانة تخريب درآنها از ديگر نتايج هستند.