سنجش نظري و عملي توان الكتريكي قابل نصب در محل دفن زباله مشهد براي استفاده از گاز دفنگاه

در این مقاله به برآورد توان الكتریكی قابل نصب در محل دفن زباله شهر مشهد با استفاده از روشهای نظری ( تئوریك ) و بررسیهای صحرایی پرداخته شده است . هدف اصلی این كار، ارزیابی و امكان سنجی تولید انرژی الكتریكی از بیوگاز حاصل از تجزیه زباله های شهری است تا از این راه ضمن كاهش انتشار گاز متان به جو ( كه اثر مخرب آن 21 برابر دی اكسیدكربن است ) ، انرژی مفید نیز بدست آید . برآورد نظری توان الكتریكی قابل نصب، متكی بر برآورد حجم گاز قابل تولید و روند تغییرات آن در طول سالهای پس از دفن زباله می باشد . برای ارزیابی روند تغییرات تولید گاز دفنگاه از مدلسازی ریاضی مبتنی بر مناسبترین معادلات معرفی شده در مراجع بهره گرفته شده و محاسبات در قالب یك برنامه رایانه ای انجام شده اند . مقایسه میان نتایج بدست آمده با نتایج مدل دیگری بنام ) GasSim تهیه شده در آژانس محیط زیست انگلستان ) و همچنین داده های حاصل از اندازه گیری های صحرایی نیز انجام گرفته است . محاسبات برای بخشهایی از محل دفن كنونی مشهد به انجام رسید كه دارای زباله های جوان ( دفن شده از 6 سال پیش به بعد ) می باشند . نتایج مدلسازی نشان میدهند كه تولید گاز دفنگاه در حدود 2 سال پس از دفن آخرین لایه زباله به بیشترین حد رسیده و سپس شروع به افت تدریجی می نماید و تا 50 سال بعد به حد ناچیز می رسد . توان نظری ( تئوریك ) تولید گاز زباله مشهد بین 183 تا 238 مترمكعب بر تن زباله برآورد گردید . توان الكتریكی قابل اعتماد تا سال 1395 در شرایط فعلی محل، 157 كیلووات برآورد شد .