بررسي فقهي تعامل دولت اسلامي با دولت غير اسلامي

از آنجا كه فقه مبتنی بر تعالیم اهلبیت پیامبر)ص( در طول تاریخ پرفراز و نشیب اسلام هماره در حاشیه بوده و دولتهای اسلامی یكی از مذاهب فقهی اهلسنت را مبنا و محور ادارهی جامعه میدانستند و فقه امامیه به ندرت از چنین جایگاهی برخوردار بوده، بسیاری از مباحث سیاست داخلی و خارجی در فقه به طور مبسوط مورد بحث و بررسی قرار نگرفته است. در این مقاله برآنیم تا پاسخ دهیم كه اصل و قاعدهی بنیادین در روابط دولت مصلحت اسلام « یا هیچ كدام، بلكه مبنای روابط » صلح و همزیستی مسالمتآمیز « است یا » جنگ و جهاد « اسلامی با دولتهای غیراسلامی چیست؟ آیا است؟ آیا میتوان یكی از عناصر سهگانه یاد شده را به عنوان اصل و قاعده از كتاب و سنت استنتاج كرد، تا مبنای تنظیم روابط خارجی » و مسلمانان دولت اسلامی با دولتهای غیراسلامی قرار گیرد؟