اولويت بندي شاخص هاي اخلاقي در سازمانها با استفاده از مدل دايره اخلاق

اخلاق را مجموع هاي از صفات روحي و باطني انسان تعريف كرد هاند كه به صورت اعمال و رفتاري كه از خلقيات دروني انسان ناشي م يشود، بروز ظاهري پيدا م يكند. استمرار يك نوع رفتار خاص، دليل بر آن است كه اين رفتار يك ريشه دروني و باطني در عمق جان و روح فرد يافته است كه آن ريشه را خلق و اخلاق مي نامند. دامنه اخلاق را در حد رفتارهاي فردي تلقي مي كنند، اما رفتارهاي فردي وقتي كه در سطح جامعه يا نهادهاي اجتماعي تسري مي يابد، به نوعي به اخلاق جمعي تبديل مي شود كه ريش ه در فرهنگ سازمان و جامعه مي دواند و جامعه را با آن مي توان شناخت. امروز در تجزيه و تحليل رفتار سازمانها، پرداختن به اخلاق و ارزش هاي اخلاقي يك الزام است. نماد بيروني سازمانها را رفتارهاي اخلاقي آنها تشكيل مي دهد كه خود حاصل جمع ارزش هاي گوناگون اخلاقي است كه در آن سازمانها، ظهور و بروز يافته است. عده اي از دانشمندان مديريت بر مبناي نظريه روان شناختي كولبرگ در صدد ارايه نظريه اي در تفسير تحول اخلاقي سازمانها بر آمده اند.از نظر آنها سازمان به موازات توسعه و تحول سازماني غالبا از بنگاههاي كوچك به سازمانهاي بزرگ از جهت اخلاقي نيز تكامل مي يابند و به تدريج از سازمان غير اخلاقي به سازمان اخلاقي مي رسند.پنج مرحله براي اين فرايند توسط صاحب نظران پيشنهاد شده است.مرحله اول،سازمان غير اخلاقي ،مرحله دوم سازمان قانون گرا ، مرحله سوم،سازمان اخلاقي ابزار انگار، مرحله چهارم سازمان اخلاق فردگرا، مرحله پنجم سازمان هويت اخلاقي.