بررسي تاثير عوامل شخصيتي بر بهبود عملكرد شغلي (مطالعه كاركنان آموزش و پرورش شهرستان كهگيلويه)

این پژوهش با هدف تعیین میزان اثرگذاری ابعاد عوامل شخصیتی بر بهبود عملكرد شغلی در بین كاركنان اداره آموزش و پرورش شهرستان كهگیلویه است كه با روش همبستگی اجرا شده است. جامعه آماری پژوهش شامل كلیه كاركنان اداره آموزش و پرورش شهردهدشت بوده كه از بین آنها با روش نمونه گیری تصادفی ساده 200 نفر انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل دو پرسشنامه عوامل شخصیتی وپرسشنامه بهبود عملكرد شغلی بود . جهت تجزیه و تحلیل داده ها و آزمون فرضیات و مدل، از آزمون های ضریب آلفای كرونباخ، ضریب همبستگی پیرسون، مدل سازی معادلات ساختاری و تحلیل عاملی تاییدی استفاده شد. یافته ها نشان داد كه ابعاد عوامل شخصیتی شامل روان رنجورخویی، برون گرایی، تجربه پذیری، همسازی و وظیفه شناسی بر بهبود عملكرد شغلی اثر مستقیم دارد. سازمان باید تمام الگوهای تغییر با مطالعه عمیق در مورد سازمان و جامعه به كار گرفته شود تا بتوان از تمام توان كشور و جامعه و به ویژه از نیروهای كارآمد و متخصص در مدیریت استفاده بهینه كرد.