نگاهي به سيستم حمل و نقل عمومي و اتوبوسراني شهر مشهد

امروزه یكی از مسائل بسیار مهم شهرهای بزرگ حمل نقل و ترافیك شهری است. همچنین كمبود و نارسایی در سیستم حمل و نقل زمینی بخصوص حمل و نقل شهری به عنوان یكی از موانع رشد و توسعه هر كشوری به شمار می رود. یكی از موثرترین راه حل های این مشكل توسعه و تقویت سیستم های حمل و نقل عمومی شهری است. با توجه به مشكلاتی كه امروزه در اثر افزایش تعداد وسایل نقلیه در شهرهای بزرگ و متوسط ایران به وجود آمده است، سیاست تقویت استفاده از سیستم حمل و نقل عمومی از تدابیر ارزنده به شمار می رود. در این راستا برای بهینه سازی سیستم حمل و نقل عمومی به منظور خدمات رسانی ایمن، مستمر، ارزان، سریع و مطلوب به متقاضیان سفرهای درون شهری تلاش گسترده ای را باید آغازكرد. اتوبوسرانی یكی از مهمترین سیستم های حمل و نقل عمومی شهری به شمار می آید.این مقاله به منظور شناخت هرچه بهتر مسایل و مشكلات سیستم اتوبوسرانی شهر مشهد از جمله در زمینه استانداردهای مربوط به مكانیابی، فواصل و تجهیزات مورد نیاز در ایستگاه ها و ارایه راه حل هایی برای اصلاح خطوط سرویس دهی به خصوص در زمینه تعدیل ایستگاه ها و دستیابی ایستگاه ها به استاندارد های موجود و افزایش كارایی سیستم شكل گرفته است. این نوع تحقیق از نوع توصیفی تحلیلی بوده و از روش اسنادی و كتابخانه ای برای جمع آوری اطلاعات استفاده شده است.نتایج این تحقیقات نشان میدهدكه پایانه های مسافربری درون شهری مشهددارای سطح كیفی ارائه ی خدمات بالاتر از متوسط می باشند.