روش جديد پياده سازي در حل عددي تعيين مدار ديناميكي ماهواره

مسئله ی تعیین مدار دینامیكی ماهواره ها قابل بیان به صورت یك دستگاه معادلات دیفرانسل مرتبه اول غیرخطی میباشد . مرسوم ترین و راحت ترین روش برای حل این دستگاه استفاده از شیوه های عددی همچون رانگ كوتا است . روشی كه مورد استفاده در حل كننده های گوناگون ODE در Matlab قرار گرفته اند . شیوه هایی كه اگر چه دارای دقت های بسیار بالا میباشند، اما مهم ترین نقص آن ها زمانگیر بود نشان است، لذا نحوه پیاده سازی معادلات جهت كاهش حجم محاسبات و زمان بسیار اهمیت دارد . در مسئله تعیین مدار دینامیكی یكی از مهم ترین مراحل كه نقش اساسی در سرعت حل مسئله دارد ، محاسبه مشتقات جزئی تابع پتانسیل جاذبه می باشد . در این مقاله دو شیوه ی متداول پیاده سازی مشتقات جزئی تابع پتانسیل جاذبه ارائه میگردد و سپس یك ایده جدید كه حجم محاسبات بسیار كمتری دارد ، ارائه گردیده و در پایان زمان حال مسئله با استفاده از این سه شیوه مقایسه شده است .