مطالعه غلظتهاي اسيد ساليسيليك در كاهش مضرات شوري برروي برخي از شاخص هاي بيوشيميايي در گياه چغندر قند

اين تحقيق جهت بررسي اثرات سطوح مختلف اسيد ساليسيليك ( SA ) روي پرولين و محتواي قندهاي محلول اندام هاي هوايي و ريشه در گياه چغندر قند (Beta vulgaris ) تحت تنش شوري ( NaCl ) انجام گرفت. 20 روز پس از كشت دانه ها و در مرحله 4 برگي، دانه رست ها تيمار اسيد ساليسيليك در غلظت هاي M؛ 0، (5-)10 و (4-)10) و 14 روز پس از پيش تيمار با اسيد ساليسيليك و در مرحله 5 برگي تيمار NaCl در غلظت هاي (0، 100 و 200 ميلي مول) را دريافت كردند. در تيمارهاي تنها شوري، با افزايش غلظت شوري از 0 به 100mM ، مقدار پرولين در ريشه و اندام هاي هوايي افزايش يافت. در تيمارهاي بدون حضور NaCl ، با افزايش غلظت SA به M؛ (4-)10 مقدار پرولين ريشه كاهش يافت. در تيمارهاي فاقد SA ، افزايش غلظت شوري تاثير مثبت در ميزان قند محلول اندامهاي هوايي داشت در سطح 200mM از NaCl ، با افزايش غلظت SA در غلظت قند هاي محلول اندام هوايي كاهش ديده شد.