بازنمايي عنصر هويت و آسيب هاي اجتماعي در داستان «بچه هاي خاك»

هويت يابي و آسيب هاي ناشي از بحران هويت، مفاهيم و موضوعاتي هستند كه اقليت خاصي از گروه كودك و نوجوان با آنها مواجه مي شوند. از روش هاي مهم براي آموزش چگونگي مواجهه با اين مفاهيم اجتماعي، بهره گيري از آثار داستاني است. اين پژوهش با بررسي عنصر هويت و آسيب هاي ناشي از آن، در داستان بچه هاي خاك از محمدرضا يوسفي، بر مبناي نظريه رواني اجتماعي اريكسون، بر آن بوده است تا دريابد آيا هويت يابي و عبور موفقيت آميز از بحران آن، كه طي هشت مرحله از عمر رخ مي دهد، محصول روند رشد و تكامل شخصيتي كودك و نوجوان است يا به حوادث و گره هاي داستان وابسته است. با تحليل و بررسي مشخص گرديد كه ميزان تلاش و پشتكار شخصيت داستاني در مرحله چهارم از رشد شخصيتي، درمسير دستيابي به هويت و خروج موفقيت آميز از بحران آن، به همراه رخداد كنشها از سوي اجتماع و شخصيت ها، در توفيق و به ثمر رساندن اهداف شخصيت اصلي تاثير بسزايي داشته است. چگونگي طي كردن بحران رشد در اين داستان از طريق خيال پردازي و اتكاء به توانمندي هاي خود، منجر به بازنگري نيازهاي دروني قهرمان داستان گشته و از اين طريق قادر به پس زدن عامل بحران و سردرگمي هويت خود شده است.