طاهره صفارزاده ، بانوي شعر " مقاومت و پايداري ايران

اگر سيمين بهبهاني را بانوي غزل عاشقانه معاصر بدانيم، بي گمان طاهره صفارزاده بانوي غزل حماسي، اجتماعي ايران است.از نوع شعر نيمايي با محتوايي فلسفي و اجتماعي است كه در برابر شعر نو غنايي ،تغزلي به وجود آمد و هدف آن ارتقاي سطح بيداري ،مقاومت و ايستادگي در برابر استعمار و استبداد داخلي است. اين نوع شعر را مي توان از چشم اندازي ديگر شعر حماسي ، اجتماعي ناميد.ريشه ي شعر نو حماسي را مي توان در شاعراني چون : اشرف الدين حسيني ، اديب الممالك فراهاني ، ملك الشعراي بهار ،لاهوتي و عشقي ديد و بعدها نيما اين مسير را هموار تر كرد و راه را براي ظهور شاعراني چون منوچهر آتشي ، اسماعيل شاهرودي ، اخوان و صفارزاده ، مهيا نمود . صفارزاده از معدود شاعران و شايد متقدم ترين شاعري است كه به ادبيات اسلامي انقلابي گرايش داشت و در اين دوره به عنوان شاعري انقلابي اسلامي از او ياد مي شود در مقاله ي حاضر به برخي از ويژگي هاي شعري صفارزاده كه ماهيتي حماسي دارد و در حوزه ي ادبيات مقاومت و پايداري مي گنجد ،اشاره خواهد شد .