مفهوم لذّت از ديدگاه مولوي

يكي از مباني دستگاه فكري مولوي در عرفان ، موضوع لذت است. مولوي انغمار در لذت هاي مجازي را ، راهزن معاني ، اساس رنج پايدار و به هم خوردن تعادل رواني مي داند . در نقطه مقابل ، لذت هاي باطني و حقيقي را باعث نورانيت و صفاي روح ، نشاط حقيقي، كسب معرفت و بصيرت باطني مي داند . اين مقاله به واكاوي موضوع لذت در آثار مولوي مي پردازد و نيز ، سيري است در اشارات تامل برانگيز اين عارف بزرگ درباره تعريف لذت ، منشا و سرچشمه لذ6ت ، مراتب لذت ، علل گرايش انسان به لذات مجازي ، انواع لذت ، عوامل موثر در رهايي از دام لذات مجازي و توصيه مولانا درباره لذت هاي مجازي؛ و اين كه انسان ها ضمن برخورداري از لذت هاي مجازي به حد ضرورت ، بايد آن را تصعيد ببخشند و در مجاري و كانال هاي روحاني به كار گيرند و از آن پلي بسازند براي عروج به لذت باطني و حقيقي و منبع اصلي لذت . اميد است كه پيروي از انديشه هاي بلند معنوي مولوي ، روزنه اي از نجات و رستگاري را به روي خواننده بگشايد.