شايسته سالاري در جامعه اسلامي از ديدگاه آموزه هاي ديني

شايسته سالاري، سيستم يا نظامي است كه شرايط را براي رهبري و مديريت افراد نخبه و توانمند مهيا مي سازد. نبود شايسته سالاري در جامعه، اتلاف استعدادهاي بالقوه و به تبع آن كاهش كارايي در بخش هاي مختلف را به دنبال دارد. آنچه در اين مقاله در صدد بررسي آنيم، اصل شايسته سالاري براساس آموزه هاي ديني قرآن و نهج البلاغه مي باشد كه به روش مروري ساده به آن پرداخته شده است. دين مبين اسلام مملو از آموزه هاي ديني در باب مديريت و نظام شايسته سالاري مي باشد. شايد بتوان به گونه اي شفاف تر اين آموزه ها را دركتاب هدايت انسان يعني قرآن كريم ،گفتار و سيره حضرت علي (ع)، در غني ترين كتاب حكومت داري يعني نهج البلاغه، يافت نمود.